Nieuws uit de fractie

Wonen is meer dan alleen een dak boven je hoofd. Het gaat om privacy, comfort, veiligheid, en zeker ook betaalbaarheid en duurzaamheid. Wonen is één van de belangrijkste onderwerpen voor een gemeenteraad. Dat we dat onderwerp serieus nemen bleek wel uit het feit dat er tot twee keer toe uitvoerig in de commissie over deze Woonvisie werd gesproken. Eén ding bleef me daarvan trouwens zeker bij: een relativering bij deze, op zich belangrijke, Woonvisie en onderliggend onderzoeksrapport. Wat voorligt is, om met de wethouder te spreken, niet de enige werkelijkheid. Onderzoekers worden soms met wensdenken geconfronteerd. En de woningmarkt verandert ook snel. Alle reden de vinger aan de pols te houden en zo nodig snel op ontwikkelingen in te spelen.
In 2019 hebben we een Omgevingswet die alles over ruimte en milieu omvat, en daarnaast geheel nieuwe spelregels voor de bevolking zal geven. Het feit dat deze ene wet reeds 4 AMvB’s heeft en nog 10 ministeriële regelingen krijgt plus een provinciale verordening, geeft de complexiteit aan.
Monique Rosbergen, fractievoorzitter van Pro’98, legt in de raadsvergadering van 1 februari 2017 haar raadslidmaatschap neer. Zij vindt dat het tijd is om plaats te maken voor een nieuwe generatie en haar betrokkenheid als (wereld)burger op een andere manier in te zetten. Zij wordt als fractievoorzitter opgevolgd door Arjen Korevaar, die vanaf 2010 lid is van de fractie van Pro’98.
Deze voorliggende begroting is eigenlijk maar een saai en stoffig stuk. U kent onze partij inmiddels een beetje en weet dat wij er niet voor terugdeinzen om dergelijke materie eens flink door te pluizen. Maar ik zal het u alvast verklappen, we hebben dit jaar geen verrassingen kunnen ontdekken in dit stuk... helaas op sommige punten ook nog geen verbetering. Ik sta dadelijk bijvoorbeeld nog maar eens stil bij de railterminal, in Zuid-Afrika noemen ze een dergelijke constructie overigens een spoor terminale. En het razendsnelle internet voor het buitengebied, we spraken er al vaker over, maar echt snel gaat het nog steeds niet. Bij deze onderwerpen gaat uw hart sneller kloppen, maar gaat uitvoering gepaard met flinke vertraging.
Het coalitieakkoord van SGP, CU, CDA en VVD was niet ons akkoord. Maar op het onderdeel ‘fiets’ sprak het ons aan. Daarin lazen we zaken als: Stimuleren van het fietsgebruik, fietsgemeente van Nederland worden, een snelfietsroute tussen de komgrenzen van Voorthuizen en Barneveld.
Behandeling van dit onderwerp werd op verzoek van onze fractie uitgesteld, omdat wij de onderbouwing van de cijfers, in een toegezegd rapport, graag eerst wilden bestuderen. Het college kwam uiteindelijk met een memo waarin twee tabellen opgenomen zijn met prognoses. De website van de leverancier leert dat de onderbouwing zich waarschijnlijk tot een Excel bestand beperkt, een rapport, of concept daarvan, was wellicht iets te zwaar aangezet door het college. Voor het gemak heb ik deze cijfers vergeleken met die van het CBS en constateer dat de trend overeenkomt, aantal huishoudens bijna identiek en Primos voor de bevolkingsgroei de Barneveldse factor wat sterker heeft mee laten wegen.
Wij zijn erg blij met het voornemen van het college om de pilot om te zetten in beleid. Ik denk goed nieuws voor de jongeren die in Barneveld uitgaan, goed nieuws voor de horeca ondernemers en goed nieuws voor de omwonenden.

Voorzitter, laat ik beginnen met een positief punt;

Wij mogen het College vanavond feliciteren met het behaalde resultaat uit de provincie. Regio FoodValley ontvangt de grootste bijdrage uit het Gelderlandse Gebiedsopgaven Budget; 4,2 miljoen euro. Voor Barneveld levert dat, zo lijkt het in ieder geval, bijna een miljoen euro op voor het Poultry Expertise Centre.

Ons ordevoorstel is verworpen, maar de twijfels over de vraag of dit bestemmingsplan RvS-proof is blijven recht overeind. Nu de raad toch voor behandeling kiest het volgende over de inhoud: Die gaat m.n. over efficienter ruimtegebruik. Dat is de reden waarom de firma Vink zijn bedrijf aan de Wencopperweg wil herinrichten. Dat spreekt ons op zich ook wel aan. Ware het niet dat die ruimte in de hoogte wordt gezocht. Het betekent een afvalberg van uiteindelijk 45 meter hoog. Past dat visueel in onze platte omgeving? We vinden eigenlijk van niet.

Enkel en alleen kantoren bouwen op Columbizpark was niet een, maar verschillende stappen te ver. Daarom volgde een zoektocht naar andere mogelijkheden om de gronden verkocht en bebouwd te krijgen. Dat leverde voorliggend bestemmingsplan op met een scala aan functies, of onvriendelijker geformuleerd, een ratje toe daaraan. Vooral over de haalbaarheid van verschillende leisure-achtige functies, naast die van gezondheidszorg, onderwijs en zelfs religie hebben wij onze zorg en twijfel. Maar we realiseren ons ook dat de renteteller doortikt. Daarom geven wij aan dit bestemmingsplan in zijn algemeenheid het voordeel van de twijfel.