Auteur: Frank van der Lubbe

410ppm. Daar staan we nu. En nog steeds neemt de CO2 concentratie in de atmosfeer toe. En daar gaat het hier om: als we niet snel onze afhankelijkheid van fossiele brandstoffen terugdringen, zal die concentratie blijven stijgen.
We hebben de afgelopen jaren een kentering gezien in de mate waarop onze inwoners betrokken worden en wíllen worden bij de totstandkoming van besluiten, vooral als het hun directe leefomgeving raakt.

Dit is winst voor het landschap. Dat is het eerste waar je aan denkt bij dit voorstel. Geen 150 chalets en andere bouwwerken meer op dit perceel. In plaats daarvan 10,...

Voor het vaststellen van het klimaatbeleid heeft de rijksoverheid teruggegrepen op een traditionele, oer-nederlandse werkwijze: polderen. Het heet niet voor niets zo. Alle eventuele stakeholders met elkaar om tafel zetten om een voor allen aanvaardbare oplossing op te stellen. En meestal werkt het nog prima uit ook, denk maar aan het Akkoord van Wassenaar.
Aan die uitdrukking heb ik vrijwel de gehele, lange, behandeling van deze zaak in vele bedrijven moeten denken. Een uitdrukking die je op veel gerechtsgebouwen vindt en die iedere beginnende rechtenstudent wel kent. “Suum quique”, ofwel “ieder het zijne”.
U mag best weten dat ik slecht geslapen heb deze week. De zandkwestie en het rapport Eenhoorn waren hier niet de oorzaak van. Die kwestie kunnen we vanavond hopelijk afronden. De oorzaak is de discussie die de afgelopen dagen is ontstaan tussen bestuurders over wie wanneer en waarover informeel op de hoogte is gesteld. Een welles, nietes discussie die in de ogen van Pro'98 alleen maar verliezers kent. Voor de politieke verantwoordelijkheid rondom de zandkwestie doet het er niet toe wie wanneer op de hoogte is gesteld.
“Gaat het nu nog steeds over dat zand, dat was toch schoon?” “Wat heeft de gemeente er nu nog mee te maken, dit is toch iets tussen het OM en Vink?” Zomaar twee vragen die ik steeds vaker om mij heen gesteld hoor worden als de zandkwestie weer eens de Barneveldse Krant haalt. Ik probeer dan uit te leggen dat het al lang niet meer over de volksgezondheid gaat, maar om de rol van de Raad en het college en dat de Raad hier een onafhankelijk onderzoek over heeft laten uitvoeren. Met dit antwoord verdwijnt dan vaak de interesse en wordt er vervolgens diep verzucht; “dus er is niets aan de hand, maar het gaat er nog steeds over."
Vanavond mag ik namens Pro’98 het woord voeren bij een van de belangrijkste besluiten van het jaar, de kadernota. Een hele eer, vond ik, maar wat bleek vorige week uit een opiniestuk in de Barneveldse krant; de besluiten zijn al lang genomen en de discussie is al gevoerd. Gooi daar nog termen als voorgekookt en gebrek aan transparantie bij, en de onderbuik is gevoed. Voorzitter, ik hoop dat we vandaag goed luisteren naar elkaars argumenten, elkaar soms ook kunnen overtuigen van onze standpunten en het tegendeel kunnen bewijzen.
Sinds afgelopen jaar is Pro’98, na twaalf jaar oppositie, onderdeel van het gemeentebestuur. De Pro contouren (dynamisch, duurzaam en dichtbij) zijn duidelijk zichtbaar in het nieuwe beleid, mede dankzij onze wethouder Andre van de Burgwal.
De ChristenUnie wilde vanavond het proces rondom de vele vragen en interpellatie debatten aangevraagd door Lokaal Belang bespreken, nu het laatste debat om onduidelijke redenen weer is ingetrokken. Pro'98 vindt dit niet het moment, terwijl de onderzoeken nog lopen, om over procedures te gaan debatteren en zei daarover: